Ziekenhuis of gevang (casus Anja)
Als de hulpverlening faalt...
Gelukkig worden zal niet lukken
Reacties op Anja
Jimmy
Complexe patiënten geweerd
Reacties op Complexe patiënten geweerd
Mijn zoon is schandalig behandeld
Inzake J.G. van Huijgevoort
12 maanden cel geëist voor diefstal
Als de hulpverlening faalt, is er altijd nog, moeder Anja!
Een ongelooflijk verhaal van Anja en haar zoon Jim. Niemand kon hem behandelen. Niemand wilde hem behandelen. Dus heeft Anja haar zoon uit de separeercel gehaald en in huis genomen. Niet zomaar in huis, maar in een schuurtje in de tuin. Jim woont inmiddels, redelijk tevreden, in een gewoon huis, in de buurt. Hij heeft een indicatie klasse 7. De zwaarste klasse indicatie voor een patiënt. De hulpverleners weten er geen raad mee, Anja wel!
'Gelukkig worden zal niet lukken'
Door Florence Imandt
Donderdag 16 februari 2006 - Mijn zoon van twintig zit in de gevangenis, maar hoort daar niet thuis.
Hij weet van voren niet dat hij van achteren leeft en heeft dringend psychiatrische hulp nodig.
Zo ongeveer luidt de noodkreet die Anja van Huijgevoort uit Breda deze week bij de Tweede Kamer, de officier van justitie en de krant weglegde.
„Toen ik hem als kind van elf vroeg wat hij wilde worden, zei hij ‘gelukkig, maar dat zal wel niet lukken’... Een kind van elf. Dat is toch onvoorstelbaar.“
up
Anja’s zoon - we noemen hem Jacco - is vanaf zijn geboorte moeilijk geweest, zegt ze.
„Hij had geen remmingen, geen inzicht in zichzelf, geen mogelijkheid om van fouten te leren. Hij is nooit gewoon geweest, zocht altijd randfiguren op en er waren altijd toestanden. Hij zat op lomscholen, zmlk, de hele riedel hebben we gehad. Vanaf zijn twaalfde begon hij met drugs en werd hij van school gestuurd. Toen ook begon het stelen om aan drugs te komen. Zijn problemen werden zo complex dat hij in mei 2005 werd opgenomen in een psychiatrische instelling. Op de afdeling dubbele diagnose, voor mensen die verslaafd zijn en een psychiatrische stoornis hebben. Wat hij precies heeft, is nog niet vastgesteld, maar het is zeer waarschijnlijk schizofrenie. Hij kreeg het afgelopen anderhalf jaar vier psychoses en heeft twee keer geprobeerd zijn polsen door te snijden... Het is bekend dat veel schizofrene mensen mensen zelfmoord plegen. Soms denk ik wel eens ‘dan is hij misschien wel beter af’. Want nu leeft hij als een beest. In de gevangenis.“
Jacco werd in december overgeplaatst naar een andere kliniek. Voor een second opinion omdat het moeilijk bleek een exacte diagnose te stellen. „Ze voerden daar een autonoom beleid - ik kan het woord niet meer horen. Dat betekent dat hij zelf maar allerlei dingen moest beslissen. Maar hoe kan dat als je psychotisch bent? Dan ben je achterdochtig, paranoïde, verward, je ziet en hoort dingen die er niet zijn. Ik zag hem wegzakken in zijn eigen wereld. Hij nam geen medicijnen meer en kwam bijna niet meer van zijn kamer af.“
In januari liep Jacco weg en werd hij betrapt door de politie toen hij een auto wild stelen. „Een psychiater die door de politie werd ingeschakeld, heeft toen bepaald dat hij detentiegeschikt was. Daarna werd hij opgesloten en in medische afzondering geplaatst omdat hij geen longfoto’s wilde laten maken voor een standaard tbc-controle. Nou, dat betekent dat hij 24 uur per etmaal in zijn cel moet blijven en niet gelucht wordt. Met zijn zieke hoofd moet hij zelf regelen dat hij bezoek van mij krijgt. Dat kán hij dus niet en zodoende heb ik hem nu al drie weken niet gezien. Hij leeft in een mensonterende situatie en daar ben ik helemaal stuk van.“ In een ultieme en wanhopige poging daar verandering in te krijgen, schreef Anja alle Tweede Kamerfracties aan. Ze wil gespecialiseerde hulp en een coulantere omgang voor gedetineerden die geestesziek zijn. „En ik zou willen dat instellingen zich eens niet zo zouden verschuilen achter privacy-regels en zogenaamde autonomie van de patiënten. Ik weet dat er bepaalde regels bestaan, maar ze werken niet in de praktijk. Dat moet ergens doordringen en daar moet een structurele oplossing voor gevonden worden.“
up
Anja voelt zich machteloos, onbegrepen en onbeholpen. „Als ik bel naar de Boschpoort of het OM gooien ze de haak erop. Ik krijg geen poot aan de grond. Iedereen zegt ‘u moet afwachten’, maar er gebeurt helemaal niks. En daar kan ik niet meer tegen. Ik ben gebroken, ik heb nauwelijks nog energie om te vechten. Het is zo’n verschrikkelijke kloteziekte. Als je voor het eerst ziet dat je kind in een psychose raakt, weet je niet wat je meemaakt. Da’s vreselijk. En het ergste is, je komt er nooit vanaf. Schizofrenie heb je je hele leven... Het is geen bestaan zo, ‘t is walgelijk hoe hij nu leeft, als een plantje.“
Over de toekomst nadenken, durft Anja nauwelijks. „Ik kijk niet verder dan een dag. Er is geen perspectief. Het verdriet is er en zal er heel mijn leven blijven. Kijk, die afdeling dubbele diagnose is niet zaligmakend, maar daar heeft hij in ieder geval verzorging en behandeling. Laat ze in godsnaam dwang toepassen, want zelf kán hij helemaal niks beslissen. Hij is geestelijk te ver weg. Het is intriest dat er in Nederland geen plek is voor mensen als Jacco.“ Er heeft tot nu toe een Kamerlid gereageerd. Van het CDA. Ze wil een gesprek met Anja.
Het Openbaar Ministerie in Breda weet dat de gevangenis niet de juiste plek is voor Jacco, zo zegt woordvoerster Martine Pilaar. „We zitten er ook een beetje mee in de maag. Hij zit in voorarrest vanwege een aantal vermogensdelicten. En dat mag in zijn geval maximaal honderd dagen duren omdat we hem al langer kennen. Voor veelplegers geldt een strengere aanpak.“
Of er een veroordeling komt en wat die inhoudt, valt nog niet te zeggen. „Dat hangt onder meer af van de adviezen die wij van deskundigen krijgen. Psychologen, psychiaters, verslavingszorg, reclassering.“
De instelling waar Jacco zeven maanden verbleef gaat om privacy-redenen niet in op Anja’s verhaal.
up
Reacties
Wij hebben dit traject ook achter de rug met onze zoon.
Een haf jaar gevangenis, onbehandeld, zonder medicatie, ernstig psychotisch.
De GGZ moest hem niet. Adviseerde ons aangifte te doen. Dan kwam er adequate hulp voor onze dubbel diagnose zoon! Maar er kwam geen RM, hij kwam in de gevangenis met een tbs voorwaarden advies.
Zie het verhaal van Arja en Olav, dat komt aardig overeen met dat van ons.
Wij hebben de tbs kunnen voorkomen, zelf verder geknokt voor hulp, die ook gevonden, na ruim 2 jaar eindelijk een psychiater gevonden die de diagnose wel kon stellen en het niet afdeed als: het is ADHD. Of: hij simuleert de psychose, hij is niet psychotisch.
De huidige behandelaar stelde: Manische psychose/ zijn Nederlandse vervanger noemt het paranoide schizofrenie. Ruim 2 jaar chronisch psychotisch, zonder medicatie. was niet nodig geweest.
Maar daarmee zijn we er nog niet, want ondanks de huidige medicatie blijkt zijn dubbeldiagnose een onoverkomelijk drama.
Ik zou meer willen vertellen, maar ik ben uigeput, na jaren hulp zoeken, mijn zoon ook.
Hij vlucht daarom verder en verder in de drugs. Zijn behandelaar kan niets meer en al helemaal niet met dwang omdat we in Belgie terecht gekomen zijn. Niet omdat we zo graag afstanden afleggen, maar omdat de GGZ hier ronduit weigerde te helpen en omdat we een tbs behandeling af konden weren. Daartussen schijnt het een leeg gat te zijn. Ja, een dubbeldiagnose kliniek, maar die willen hem alleen opnemen met RM en dat lukt maar niet.
Hij glijdt nu verder af en er moet eerst iets ergs gebeuren voor er hulp kan komen.
Zijn huidige behandelaar en wij hopen dat die hulp niet te laat komt.
Anky
up
Lieve Anja,
Ik hoop dat vele mensen dit verhaal lezen en dat iemand zich het lot van Jacco en jou aan trekt.
Patienten zoals Jacco zijn ze liever kwijt dan rijk, maar zo'n behandeling verdient iemand die ziek is niet. Er zou natuurlijk een andere omgangsregeling voor psychiatrisch patienten in detentie moeten zijn, begrijpt iemand dat? maar Jacco hoort daar helemaal niet thuis. Hij is ziek. Hij moet medicijnen hebben en zo snel mogelijk.
Ik hoop nooit in dezelfde situatie, als waar jij en je zoon nu in zitten, terecht te moeten komen.
Mijn zoon is "alleen maar" schizofreniepatient. Hij moet een ander medicijn krijgen omdat de huidige niet meer afdoende werkt. Hij wil dat (nu nog) zelf ook.
Hij wacht en wacht en wacht op een crissisplaatsje, want het moet onder medische begeleiding. Maar er is geen plaats.
Ik zie hem achteruit gaan. Wie weet wat voor rare dingen hij in zijn psychose zal gaan doen? Hem treft dan geen blaam, het is niet zijn schuld en hij verdient dan helemaal geen gevangenisstraf. Hij is ziek.
De psychiatrie anno 2006 in welvarend Nederland. Heel veel sterkte.
Margreet
up
Anja
Goed van je, dat je met het verhaal naar de politiek en de krant bent gegaan.
Ik hoop dat er dan eindelijk verandering komt in dat autonome beleid; dat werkt op vele fronten totaal niet; er zijn veel mensen , die door een psychische ziekte niet in staat zelf zelf het beste te beslissen en vaak is een noodgedwongen opname en bescherming nodig voor henzelf en voor anderen.Ik hoop dat dit gaat veranderen in nederland, want je voelt je hartstikke machteloos, als iemand waar je zoveel om geeft zichzelf de vernieling in helpt.
Ook het feit dat je je eigen kind niet kan/mag bezoeken; onbegrijpelijk;veel sterkte en doorzettingsvermogen gewenst.
marjan
up
Het is een pure schande dat psychisch zieke mensen in de gevangenis opgesloten worden!
Mensen met een dubbeldiagnose zoals Jacco worden gewoon gedumpt omdat de psychiatrie geen zin in hun heeft...
Het erge is ook dat hoe langer dat ze daar onbehandeld blijven zitten, hoe erger het gesteld is met hun geestelijke toestand en hoe meer schade de psychose in hun hersenen kan aanrichten.
Mijn zoon had ook een drugverslaving en belandde zo in gevangenis. Daar werd hij knappsychotisch, toen heeft men hem naar een psychiatrisch ziekenhuis gebracht. De diagnose "schizofrenie" kon toen gesteld worden en zo kon toen ook de behandeling ingesteld worden.
Hoeveel erger moet Jacco geestelijk nog beschadigd worden, voor hij kan opgenomen worden ???
Hem gwoon opsluiten vind ik een middeleeuwse wantoestand, dat zoiets nog kan in deze tijden, dat blijft mij verbijsteren.
Danielle
up
Een moeder kent haar kind en weet toch wel hoe hij reageert of de meeste kans heeft op een reactie die beter uitpakt. Ik ken Anja vanaf dat Jacco 14 maanden was en weet ook hoeveel ze heeft moeten knokken. Ik sta er ook telkens van te kijken, dat ze nog meer energie naar boven kan halen om weer verder te knokken. Petje af.
Ik denk ook, dat je deze situatie niet kan bevatten, of je moet het zelf, of van dichtbij meemaken. Ik vraag me dan af, wat er verkeerd kan zijn, van een bezoek, van misschien wel de enige mens op deze aardkloot, die zoveel liefde kan opbrengen om te blijven knokken. Het zal wel te hoog gegrepen zijn, om zoiets te begrijpen????
Jeanine
up
Hallo , Anja
Heel herkenbaar, het lijkt wel een epidemie op dit moment in Nederland.
Ook wij hebben een zoon, is nu 18 jaar en zit nu al ruim anderhalf jaar met tussenposen in diverse inrichtingen en gevangenissen.
Diagnose na 5 rapporten: paranoide schizofrenie, persoonlijkheidsstoornis NAO enz.
Drugs en alcohol verslaafd, geen ziekte en probleem inzicht.
Thuis niet meer te handhaven, agressief, en sloeg regelmatig de boel kort en klein.
Na een aangifte van mishandeling , bedreiging en gijzeling door mij, zit hij nu van af november 2005 in preventieve hechtenis.
Wij stellen ons zelf regelmatig de vraag of het allemaal wel zover gekomen was zonder drugs(beleid), ons inziens zijn de drugs die gewoon te verkrijgen zijn de grondslag van dit probleem, en van zo veel jeugdige om ons heen.
De GGZ instellingen willen liever geen mensen met een dubbele diagnose, de patient is dan te moeilijk, in ons geval werd er gewoon gezegd door de psychiater: wij hebben al twee verslaafden op onze gesloten afdeling psychiatrie, een derde kunnen wij echt niet gebruiken.
De afdeling voor verslaafden was geen optie, hij zou daar direct weer weglopen omdat die niet gesloten is.
Je wordt gewoon van het kastje naar de muur gestuurd.
Van alles is er geprobeerd, begeleid wonen( na 1 week mislukt ), gesprekken met CAD ( 1 in de week ) ( onze zoon beviel dit wel, gewoon door blowen en zo je "probleem" oplossen), reclassering had ook al geen geen grip meer op hem, opname in de LOODDS en daar na 1 dag weglopen.
Alles lijkt te mislukken.
Nu zit hij na mijn aangifte in de gevangenis, 13 februari is er een hoorzitting geweest voor de meervoudige kamer, 27 februari zal er uitspraak gedaan worden, het zal waarschijnlijk uitdraaien op TBS, en dat alleen omdat de reguliere GGZ instellingen niets kunnen aanvangen met dit probleem.
Je moet er niet aan denken: TBS. de wachtlijst is een jaar. wij zien hem steeds verder achteruit gaan, hij heeft regelmatig een psychose, heeft last van wanen, is diep ongelukkig, en snapt er helemaal niets meer van, eens in de week proberen wij op bezoek te gaan, meestal verslaapt hij zich, weet niet meer wat voor dag het is, een gesprek is bijna niet meer mogelijk.
En dan straks een jaar moeten wachten voor er behandeld gaat worden.
Nogmaals: het lijkt wel een epidemie, iedere dag lees je er wel wat over in de krant of zie je er iets over op de televisie.
Het wordt tijd dat nederland wakker wordt, dit gaat zo niet verder: drugsbeleid , GGZ , CAD , enz, we zien het allemaal gebeuren, we lopen met onze kop tegen de muur, maar er gebeurt niets, nederland gaat kapot op deze manier.
Arja en Olav
up
Inderdaad deze kinderen zullen nooit gelukkig worden. Als moeder sta je machteloos dat je hier niks aan kunt doen.
En als dan de wet je daarbij ook nog in de steek laat en het tegenovergestelde doet.
Hij heeft hulp nodig ,al zo lang.
Iedereen verschuilt zich achter de wet,
Het slachtoffer is in de eerste plaats Jacco.
Wat een verdriet, wat een pijn , wat een tranen.
Gefrustreerd en machteloos en woedend.
Dat zijn wij moeders.
Ik heb ook een zoon die schizofrenie heeft.
Ik bid dat dit hem bespaard zal blijven.
Mies
up
Hallo Anja,
Het blijft mij telkens verbazen hoe iemand met een ernstige hersenziekte wordt geacht zijn gezond verstand te gebruiken.
Is het niet zo dat als iemand is opgenomen met een rm [ter bescherming voor zichzelf of een ander]helemaal niet de mogelijkheid moet krijgen om een auto te stelen? is dat niet het falende beleid van gezondheidszorg, wat nu wel bij Jacco wordt neer gelegd? Eigen verantwoordelijkheid? gezond verstand? wat moet ik denken van iemand die zulke eisen stelt aan een ernstig geestelijk ziek mens?
Horen wij niet de hand in eigen boezem te steken, en er eens voor te zorgen dat zoiets nooit meer kan gebeuren? De ziekte is al verdrietig genoeg.
Coby
up
Anja,jouw verhaal is verschrikkelijk verdrietig en bijna niet te geloven. Maar het is de waarheid. Heel goed van je dat je de krant er bij hebt gehaald en verder hoger op hulp zoekt. Hier in Nederland moeten er eerst vreselijke dingen gebeuren voor dat onze kinderen,familie,partner, worden geholpen. Zijn er vreselijke dingen gebeurd en ze leven nog, dan worden onze mensen pas geholpen, MAAR DAN NIET VIA DE GEVANGNIS.
Lennie
up
‘Gelukkig worden zal niet lukken’…
Zeker! Met objectief bezien van de belagende factoren is een psychose te voorkomen zelfs, af te breken wanneer er adequaat wordt opgetreden en de kern van de oorzaak wordt aanpakt.
Wanneer wij om onsheen kijken moeten wij erkennen dat er vele kinderen zijn met andere gedragingen dan dat wij normaal van onze kinderen gewend (kunnen) zijn. Wanneer wij het groeiende aantal schoolbusjes met kinderen schouwen welke zich naar speciale begeleidingsadressen en gespecialiseerde scholen begeven, kunnen wij maar één conclusie trekken: “Het zit zwaar fout met onze huidige wereld van commercie en, de als zodanig gerichte economie!”
‘Afwijkingen’ op ‘normaal’ gedrag, zijn de vruchten en de juiste vormen van gedrag op een fout stelsel van de mij bekend zijnde belagende factoren welke ik graag efficiënt zou willen belichten in een omvangrijk opgezet en volkomen vertrouwelijk onderzoek… is dit niet in Nederland, dan moet dit maar in het buitenland.
Anja van Huijgevoort uit Breda heeft een pijnlijk relaas beschreven dat al meerderen is overkomen en straks als gemeengoed zal moeten worden bestempeld. De tijd is er rijp voor de toenemende verintensivering van moderne klachten; het wordt hoog tijd dat zal worden ingezien dat het anders moet. Feitelijk is het al veel te laat en is er al veel kwaad geschied.
Jos
up
‘Complexe patiënten geweerd’
Door Florence Imandt
Donderdag 16 februari 2006 - BREDA – Steeds meer schizofrene patiënten worden door de GGZ-instellingen geweerd omdat ze te moeilijk zijn. Dat zegt Ypsilon, de landelijke vereniging van familieleden van schizofreniepatiënten.
Zo belanden steeds meer mensen met ernstig gestoord gedrag op straat, in de gevangenis of tbs-kliniek, terwijl ze daar niet thuis horen.
Ypsilon werd twintig jaar geleden opgericht om de belangen van schizofreniepatiënten en hun familie te behartigen. Mensen met schizofrenie hebben psychoses, dat zijn periodes waarin ze wanen hebben en stemmen horen die voor hen levensecht zijn. Veel schizofreniepatiënten gebruiken drugs die die waanideeën kunnen versterken. De behoefte aan drugs leidt vervolgens nogal eens tot crimineel gedrag omdat ze te weinig geld hebben om drugs te kunnen kopen.
Dit soort patiënten (met complexe problemen) neemt volgens Ypsilon in aantal toe en valt in toenemende mate buiten de boot bij de GGZ-instellingen. „Exacte cijfers hebben we niet“, zegt directeur Bert Stavenuiter. „Maar uit signalen van onze leden kunnen we afleiden dat psychiaters onze mensen soms nogal snel wegsturen. En dan belanden ze op straat of in de tbs-kliniek, waar ze niet thuishoren omdat ze ziek zijn.“
Het is vanuit die ziekte dat ze misdaden plegen, zegt Stavenuiter. „Die kunnen voorkomen worden, als er behandeld was. Maar daar zit het probleem. Want een psychiater hoeft alleen een opname te verantwoorden, waarom iemand níet wordt opgenomen, wordt vaak helemaal niet goed onderbouwd. ‘Ik wil best behandelen’ zeggen ze dan, ‘maar dat krijg ik bij de rechter niet voor elkaar’.“
Het ministerie van Volksgezondheid twijfelt vooralsnog niet aan de deskundigheid van de Nederlandse psychiaters, maar onderkent dat sommige mensen ‘wegkwijnen terwijl dat niet hoeft als ze medicatie of therapie zouden krijgen’.
Woordvoerder Bas Kuik: „Als mensen uit een instelling worden ontslagen, gaan wij er niet vanuit, dat dat gebeurt omdat een instelling ervanaf wil of een kamertje nodig heeft. Dat gebeurt omdat een psychiater dat op grond van zijn kennis en ervaring bepaalt.“
„En met handen en voeten gebonden is aan de beslissing van de rechter“, zegt Goof van Gemert, adjunct-directeur van GGZ Nederland. „Wij willen met name jongeren met complexe problematiek best behandelen, maar we kúnnen ze op dit moment niet zomaar binnenhouden.“
Vanaf volgend jaar wordt het mogelijk om in sommigeen mensen gedwongen te behandelen. Maar voor GGZ Nederland gaan die aanpassingen van de wet op de gedwongen opname nog niet ver genoeg. „En die mening delen we met Ypsilon.“
Een goede ontwikkeling is volgens Ypsilon de oprichting van afdelingen ‘dubbele diagnose’ voor mensen met psychiatrische stoornis en een verslavingsprobleem. „Van die plekken mogen er wat ons betreft best meer komen“, zegt Stavenuiter. GGZ Nederland heeft de hoop gevestigd op een recent besluit van het ministerie om meer geld uit te trekken voor psychiatrische jeugdhulp in het algemeen
up
Reacties
Deze problematiek is niet nieuw, twee jaar geleden werden hier al kamervragen over gesteld. Maar het lijkt dan, alsof het kabinet er oog en oor voor heeft, er worden vage toezeggingen gedaan, en verder gebeurt er gewoon niets.
Ik ben zelf moeder-van, en lees en reageer al een aantal jaren mee op een emailgroep voor familieleden van Ypsilon. Een paar jaar geleden was er een enkeling, die in de gevangenis of jeugdgevangenis terechtkwam, in plaats van een instelling met goede zorg.
Nu is het de orde van de dag.
Er gebeurt niets meer, melden van incidenten bij politie heeft ook geen zin, want ook zij zitten met de handen in het haar. Er zijn geen plaatsen genoeg. En zeker geen verblijfsplaatsen waar veel mensen met schizofrenie beter op hun plek zouden zijn, dan in de hektiek van deze maatschappij.
De beschermde woonvormen van vroeger bestaan praktisch niet meer, zijn opgeheven.
De nazorg is een wassen neus, want mogelijkheden om tot actie te komen wanneer er problemen zijn met een patient, zijn er niet.
Praktisch altijd krijgen ouders en familie het advies om maar te hopen, dat het echt uit de hand loopt. Dat betekent dat de patient zo verward is, dat hij of zij
- zelfmoord pleegt
- een buitenstaander aanvalt in een waan
- zijn familie aanvalt en verwond (of erger) tengvolge van de vreselijke kortsluiting in de hersenen.
Wanneer deze mensen uit hun psychose zijn, door rust en medicatie, zijn het praktisch altijd lieve, gevoelige mensen, die geen vlieg kwaad zouden doen.
Wij zijn op het gebied van GGZ zo langzamerhand een derdewereldland geworden.
De beschaving van een land meet men af aan de manier waarop men omgaat met zieken en zwakken in de samenleving.
Ons land is onbeschaafd!!
Het kabinet en de kamerleden babbelen alleen bezorgd en sporen links en rechts wat aan.
Maar er veranderd niets, het verslechterd alleen maar.
Schizofrenie is een vreselijke ziekte, die volgens de wereldgezondheidsorganisatie minstens zo erg en bedreigend is als kanker.
Je zet een kankerpatient of dementerende oude heer die niet meer weet wat zijn doen, toch ook niet in gevangenis?
Een boze moeder.
Anna
up
Helemaal mee eens, Anna!
Het wordt tijd dat er echt iets verandert, want het is gewoon schandalig hoe er met deze zieke mensen wordt omgegaan. Zij horen een behandeling te krijgen ipv opgesloten te worden in de gevangenis of aan hun lot te worden overgelaten zodat ze eenzaam verkommeren op een flatje of gaan zwerven e.d.
Of, ook al een oud verhaal, zelfs zonder delict worden opgesloten in een justitiele jeugdinstelling (jeugdgevangenis dus) zoals bij mijn zoon gebeurd is. Ja, dat kan!, met een OTS en gedwongen uithuisplaatsing. Ook hier weer is de oorzaak het falen van de psychiatrie.
En in de psychiatrie wast men de handen in onschuld: zo zijn de regels, wij moeten ons aan de wet houden. Maar, als dat al zo is, want sommigen rekken de wet gelukkig behoorlijk op om patienten te kunnen helpen, maar als dat al zo is, waarom doen ze daar dan niks aan?
Maak een vuist samen met familie want wij willen niets liever dan dat onze zieke familieleden geholpen worden!!!
Ook een boze, gefrustreerde moeder
ps natuurlijk zijn er ook hulpverleners en instellingen die heel goed werk verrichten, maar er is helaas ook iets structureels mis in Nederland!!
Karen
up
‘Mijn zoon is echt schandalig behandeld’
Door Florence Imandt
Zaterdag 25 februari 2006 - BREDA – Uitwerpselen in de kast, beschimmelde etensresten op de grond en persoonlijk vervuild. Zo werd J (20) deze week in zijn cel in de Bredase gevangenis De Boschpoort aangetroffen. Zijn moeder, Anja van Huijgevoort uit Breda, wist niet wat ze hoorde toen een afdelingsdirecteur van De Boschpoort haar vertelde dat haar zoon ernstig vervuilde in zijn cel. „Toen hij nog thuis woonde (vóór zijn opname in een psychiatrisch ziekenhuis), was hij superproper op zichzelf. Hij ging drie keer per dag onder de douche. Kun je nagaan hoe ver hij geestelijk weg is.“
Ze had vorige week in opperste wanhoop nog naar de Tweede Kamer geschreven. Dat haar psychotische en verslaafde zoon niet in de gevangenis thuishoort omdat hij ‘van voren niet weet dat hij van achteren leeft’. Dat hij als geesteszieke gedetineerde dringend gespecialiseerde psychiatrische hulp nodig heeft.
Ook bij het Openbaar Ministerie (OM) en de gevangenisdirectie trok ze aan de bel. Want J trok zich totaal terug, wilde niemand zien en vervreemdde volledig van de buitenwereld.
Voorlopig resultaat: J werd deze week naar de FOBA in Amsterdam gebracht. Dat is een speciale afdeling van de Bijlmerbajes, waar – steeds tijdelijk – 66 mensen verblijven die in een ernstige crisis verkeren als gevolg van hun psychiatrische aandoening.
Anja van Huijgevoort vindt de manier waarop haar zoon werd behandeld ‘echt schandalig’. Ze wil klachten indienen tegen het OM, de gevangenis en de psychiater die J na zijn aanhouding vanwege autodiefstal ‘detentiegeschikt’ verklaarde. Haar advocaat Wilko Anker zegt: „Het lijkt erop dat fout op fout is gestapeld.“
Anker heeft de directie van de gevangenis inmiddels om opheldering gevraagd en studeert nog op juridische stappen. „Voor de psychiater die J detentiegeschikt verklaarde, valt te denken aan een tuchtrechtelijke procedure. Daarnaast is ook De Boschpoort verantwoordelijk te houden voor medisch falen. Ze hebben het zich nogal gemakkelijk gemaakt; ze hadden bijvoorbeeld kunnen proberen J zo ver te krijgen dat hij zijn moeder wilde zien. Het OM heeft helemaal niets ondernomen om aan J’s situatie iets te verbeteren.“
Een woordvoerder van de FOBA bevestigt de opname van J, maar kan over zijn behandeling niets zeggen. De directie van De Boschpoort weigert elk commentaar op de overplaatsing van J.
Het OM liet vorige week al weten met de kwestie ‘in zijn maag’ te zitten, maar vindt niet dat het iets te verwijten valt. „Het is vervelend dat iemand niet meteen de juiste zorg krijgt“, zegt woordvoerster Elke Kools. „Maar wat ons betreft zijn alle procedures op een juiste manier gevolgd.“
De geplande strafzitting op 4 april gaat vooralsnog gewoon door. J. worden ‘diverse vermogensdelicten’ ten laste gelegd.
up
12 maanden cel geeist voor diefstal
Inzake J.G. van Huijgevoort
Graag wil ik even van mij laten horen d.m.v. deze brief. Ik heb na een
onderhoud met de psychiater van de FOBA dr. Gorter begrepen, dat er
inmiddels een gerechtelijk psychiater bij mijn zoon is geweest, die hem op
dat moment gedeeltelijk toerekeningsvatbaar vond. Ik wil u vragen wel voor
ogen te houden dat dit enkel een momentopname is geweest, en dat hij op dat
moment misschien wel redelijk is overgekomen, maar hoop dat u ook in
ogenschouw neemt dat dit zeer zeker niet het beeld is geweest wat wij het
afgelopen anderhalf jaar hebben waargenomen. Het klopt volgens dr. Gorter,
dat men de afgelopen week voorzichtig wat vooruitgang heeft gezien, mede
waarschijnlijk door het hernieuwde (doch inconsequente) medicijngebruik, met
een ander antipsychoticum dan wat hij het afgelopen half jaar heeft geslikt
(wat niet echt werkte). Maar of mijn zoon dan meteen gedeeltelijk
toerekeningsvatbaar kan worden verklaard is weer een heel ander verhaal.
De gerechtelijk arts heeft hem natuurlijk niet gezien toen mijn zoon met 7
graden onder nul urenlang in een T-shirt buiten heeft gelopen zonder dit te
beseffen of te kunnen voelen, of toen hij in een psychose 2 maal in 1 week
tijd zijn polsen in de lengte opensneed. Ook heeft hij niet meegekregen dat
mijn kind tot 3 maal toe zijn gehele garderobe heeft verscheurd en
weggegooid. Dat hij dacht dat hij vermoord zou worden, en hier helemaal
paranoïde door het huis kroop gillend van de angst. Ook niet dat hij in de 8
voorafgaande maanden in klinische opname 2 maal voor een periode van 2 weken
gesepareerd is geweest, dat hij knetterpsychotisch was en ervan overtuigd
was dat hij van de Joegoslavische maffia was, en mensen moest vergassen
omdat hij anders zelf vergast zou worden! Dat hij maandenlang suiker
vermaalde en opsnoof in de veronderstelling dat hij zich daar beter door
voelde. Hij recent zo vervuild is op de "BZA" in de Boschpoort te Breda dat
de uitwerpselen in de kast, de schimmel op zijn eten en hijzelf ook vies en
ongewassen is aangetroffen, terwijl ik mijn zoon alleen maar kende tot in de
puntjes verzorgd, schoon en fris. En zo kan ik nog wel even doorgaan
.
Mijn zoon heeft ook vóór dat hij psychotisch werd, nooit geen besef gehad
van het leren door gemaakte fouten, inzicht, organiseren of eigen
verantwoordelijkheid (lijkt vorm van autisme) heb ik ook nooit bij hem
ontdekt. Als er heel simplistisch gesproken wordt, over dat mijn zoon zijn
delict niet gepleegd heeft vanuit zijn ziekte (schizofrenie) dan kan ik wel
begrijpen als het zo zwart wit gesteld wordt dat iemand niet "steelt" omdat
hij lijdt aan schizofrenie. Maar dóór dat iemand hier aan lijdt, kan hij
niet meer zijn "gezonde verstand" gebruiken, dan wel realistisch en geordend
denken. Voordat ik wist dat mijn zoon psychotisch was (überhaupt wist wat
psychotisch was) heb ik hem altijd al verminderd toerekeningsvatbaar
gevonden, door zijn "vreemde" kijk op de wereld, en het gebrek aan normale
maatschappelijke verantwoordelijkheden. Maar sinds ik heb ervaren wat
schizofrenie en psychose met een mens (in dit geval mijn eigen kind) kan
doen, kan ik me niets meer voorstellen wat erger is voor zo'n jong mens en
zijn naasten, dan hieraan te moeten lijden, zelfs de dood is minder erg.
Ook wil ik nog benadrukken dat mijn zoon al 2 maal een IBS en 2maal een RM
heeft gehad, die nog steeds loopt op dit moment. De voorlaatste keer dat hij
in voorarrest heeft gezeten, zijn alle betrokkenen (wijkagent, GGZ,
Novadic-Kentron en ik) rond de tafel gaan zitten, om een constructief en
structureel plan de bedenken. Omdat mijn zoon totaal geen ziektebesef
had/heeft was het de intentie om hem via justitie verplicht op te laten
nemen in en psychiatrisch ziekenhuis (zoals nu óók weer), wat na 3 a 4
maanden voorarrest jammerlijk resulteerde in vrijlating door een
procedurefout, waardoor hij psychotische en wel aan de straatstenen werd
gezet. Zijn gehele leven is hij al van hot naar haar gestuurd, te erg voor
A, maar niet erg genoeg voor B. Dus zo is hij zijn gehele leven al tussen
wal en schip gevallen, ik zal u de trieste details besparen. En hoop alleen
dat hij deze keer wéér niet al die tijd voor niets in de gevangenis heeft
gezeten, want een leerproces opgedaan in detentie, is ijdele hoop, daar mijn
zoon te ziek is om lering uit gevangenisstraf te kunnen trekken. Daarom hoop
ik op een uitspraak die het mogelijk maakt dat mijn kind z.s.m. opgenomen
kan worden in de forensische psychiatrie. Want het station van eigen
verantwoordelijkheid, autonomie enz. zijn we wat mij betreft al lang
gepasseerd. Hopende u een beetje inzicht te hebben geven in de situatie van
mijn zoon,
verblijf ik hoogachtend,
up
