Per duizend mensen krijgen drie tot vier personen te maken met een chronisch psychiatrische aandoening. Al deze mensen hebben familie, vrienden, buren, soms een werkkring, soms een partner. De ervaring leert ons dat in de loop van de tijd, het relationele netwerk van de psychisch gehandicapte slinkt. Het is vaak de naaste familie of de partner die betrokken blijft en "mantelzorg" verleent. Het zijn vooral vrouwen die zorgen, moeders als het om kinderen gaat, dochters als het om ouders gaat. De mannen zijn in de meerderheid als het de zorg voor vrienden of partners betreft.
Moeders, moeders, moeders.
Moeders houden het lang vol, maar soms moeten ze afhaken, voor hun eigen welzijn.
En ze moeten er af en toe een dagje tussenuit en verwend worden.
