Familie en naastbetrokkenen Kanjers met een kwetsbaarheid Dingen die deugen Goede GGZ praktijken Sitemap Links Contact




HOME





Hartzaak gaat over goede initiatieven in de psychiatrie en de maatschappij in woord en daad.
Het gaat over hoe mensen met een psychiatrische kwetsbaarheid en hun naasten hun leven herpakken.
Het gaat over troost, over huilen en lachen.
Hartzaak werd Hardzaak door een symbolische spelfout bij het aanvragen van de domeinnaam.


Een mens van niks
27 september 2016
Ik had het even niet vorige week. Een diep waardeloosheidsgevoel overviel me.
Ik was niet meer in staat om op een ietwat realistische manier naar mezelf te kijken.
Mijn emotie riep dat ik een waardeloze vrouw was en een slechte moeder.
Ik steunde nog een tijdje op de illusie dat ik het als oma wel goed deed maar ook dat verdween als sneeuw voor de zon door een goedbedoelde opmerking van mijn zoon.
En dan, als werkgever…als directeur van Ei-werk kon ik ook maar beter stoppen.
God wat had ik een medelijden met mezelf. En ik heb de ogen uit mijn kop gejankt. Heerlijk is dat soms
Gelukkig duurde dit maar twee dagen en een nacht. Ik snapte er niets van. Dit had ik nog nooit eerder meegemaakt. Ik ben eigenlijk redelijk tevreden met mezelf en met mijn leven. Ik heb meer dan genoeg zelfvertrouwen en schaam me niet om volle zalen toe te spreken of toe te zingen.
Ik kan niet anders concluderen dat de stress het even overnam van mijn gezond inschattingsvermogen.
Kijk, een vrouw van niks?…..Ik smeek mijn partner af en toe bij me weg te gaan. Hij doet het niet. Hij blijft!
Ik ben het bezit van mijn kinderen. Ze hoeven maar te kikken en ik sta klaar. Dat zou misschien iets minder mogen. Alhoewel, dat wil ik zo. Mijn kinderen zijn een belangrijk deel van mijn leven en het is heerlijk om te geven en het is heerlijk om de kleinkinderen van zo dichtbij op te zien groeien.
Het is ook zo dankbaar om de muzikanten van Ei-werk te zien genieten. Daar doe je het allemaal voor. Klaar staan, zorgen dat het allemaal goed loopt, zorgen dat je niets en niemand vergeet.
Maar soms is het even teveel.
Ik wordt ook een dagje ouder en mijn hersenen en flexspieren zijn wat aan het verkalken.
Daarom mag ik het best wat rustiger aan doen.
Ik mag best af en toe grenzen trekken en "ho!" roepen.
Ik moet leren complimenten in ontvangst te nemen en leren blij te zijn als mensen zeggen dat ik er toe doe, dankzij….ondanks…...
En dan haal ik troost uit het gedicht van Simon.
Ik heb hem nooit gekend maar zijn moeder en tante wel. Zijn bundel is te koop bij Tobi Vroegh.

Weet je wel

Moeder
Dank je voor alles
Alvast

Voor later

Moeder
Ik wil je geven
van alles

voor later

't liefst
Iets moois
Onbreekbaar

Voor later

't liefst
Mooier
Dan breekbaar

Voor later

Moeder
Ik hou van alles
Van jou

Voor later

Moeder
Alvast voor jou
Van mij

Voor altijd

lied: Mama - Il Divo
lied: Misschien vannacht - Paul van Vliet
Column Hardzaken: Wandelen in Noorwegen
Simon
Volhouden: Ik ga even een uurtje huilen
www.ei-werk.nl
Volgende update: eind oktober 2016


up