KAREN HEEREMA

home

Bijsluiter ontbreekt (TV Brabant uitzending met Karen)

Karen is GGZ dichter van 2009
Karen's eigen kracht website
Galery Ypsilon Breda met gedichten van Karen
Alledaags
Gevecht tegen slaap en andere gedichten
Er bij
Een ervaring rijker
Herhaling
Andere Wereld
AlledaaGGZe
Gevangen
Mijn zwart is wit
Antwoord
Teken van taal

Een gedichtenbundel waar vier gedichten van Karen in staan. De bundel komt op 29 maart uit. In de week van de psychiatrie
De bundel is te bestellen door een e-mail te zenden aan: info@markanteklanten.nl
Hij kost € 10,- plus € 2,95 verzend- en administratiekosten.

Psychiatrisch spel De farmaceutische industrie draait maar door De zorg is bezorgd over winstoptimalisatie in de zorg Witte jas wekt vertrouwen Patiënt wordt wel uitgekleed Netjes volgens Het Protocol, dat wel En alles in zijn eigen belang, uiteraard Praten en pillen, ’t is allebei even slikken De psychiater zwijgt professioneel schrijft onleesbaar zit onzichtbaar deskundig achter zijn bureau: Vertel eens over je jeugd En ik vertel opnieuw mijn dossier Wat daar geschreven staat is nu mijn leven Er komt niets nieuws meer bij want wat er stond dat staat er steeds De pijn herhaalt zich op papier Nee niets nieuws meer hier Herhaal herhaal herhaal recept Tot over 4 weken Wat is het hierbinnen stil Buiten leeft men Karen Heerema up

Lied: Zomaar een dag Karen and friend Niets aan de hand niets gebeurd maar toch, de angst die drenst en zeurt bang voor wat er kan gebeuren, bang voor wat er mis kan gaan herinneringen, sterk verleden verdriet en fouten slijten niet o ja hoor het gaat goed met hem hij mag elk weekend naar huis de medicijnen slaan goed aan een mooie dag de zon die schijnt maar in mij blijft er altijd Niets aan de hand niets gebeurd maar toch, de angst die drenst en zeurt bang voor wat er kan gebeuren, bang voor wat er mis kan gaan herinneringen, sterk verleden verdriet en fouten slijten niet o ja hoor het gaat goed met hem hij mag elk weekend naar huis de medicijnen slaan goed aan een mooie dag de zon die schijnt maar in mij blijft er altijd Niets aan de hand niets gebeurd maar toch, de angst die drenst en zeurt een mooie dag de zon die schijnt maar in mij blijft er altijd maar in mij blijft er altijd iets dat schrijnt Karen Heerema up www.ggzdichter.nl

Hoe gaat het met je? Wil je echt weten hoe het gaat? Het gaat Het gaat beter Het gaat goed Het komt nooit meer goed Ik slaap Ik lach Ik eet Ik drink Mijn leven is kapot Jij bent kapot Ik wil niet meer Ik kan niet meer Het gaat goed Het gaat beter Het gaat minder Het gaat niet meer Ik lach Ik eet Ik drink Ik leef Mijn kind mijn kind Mijn kindje toch Huilende baby Lachend blond manneke van twee Tandjes en leren lopen Zwemmen en fietsen Naar school Naar bed Vriendjes en feestjes Puberige puistjes Naar de dokter Naar de inrichting Naar de hel En ik Ik lach Ik huil Ik vloek Ik scheld Het gaat Het gaat beter Het gaat goed Het gaat niet Zoals het moet Jouw luisterend oor doet me goed Vraag je nog eens hoe het met mij gaat? Karen Heerema up

Gevecht tegen slaap Mijn ogen zijn moe en ik knipper en gaap mijn hersens zijn loom en leven lijkt droom gevecht tegen slaap Mijn accu is leeg en mijn stroom valt nu stil. Zelfs een gaap is teveel en ik schraap mijn keel zonder schroom Toch komt geen woord van mijn lippen Mijn gedachten ontglippen mijn hoofd, 'k weet niet hoe Ik strand op de klippen Ik ben zo moe en geef eindelijk toe. © Karen Heerema (2 juli 2006) up

Achter gesloten deuren De psychiater zwijgt professioneel, schrijft onleesbaar, zit onzichtbaar deskundig achter zijn bureau De pijn herhaalt zich op papier herhaal herhaal herhaalrecept Geroezemoes op de gang, men komt en gaat Wat is het stil hierbinnen, buiten leeft men © Karen Heerema up

Uitzichtloos Door het raam zie ik een venster beslagen glas, damp boven gras mijn binnen is hier binnen ik woon tussen de ruiten en buiten is het leeg Karen Heerema (januari 2008) up

Klein geluk Ik zit op de bank met mijn sloffen aan Zacht klinkt muziek keer op keer barok De theemuts spint van geluk als ik hem optil en mijn mok bijvul Het schemert en de regen tikt harder dan de klok Hier hoort een koekje bij Karen Heerema (januari 2008) up

Er bij Ik zit erbij en lach en praat Ik ben niet hier, niet van deze gezelligheid en vraag me af hoe het er uitziet als je mij van buitenaf bekijkt Voldoet mijn masker aan de eisen of kijken ze er dwars doorheen En, zijn de anderen wel zo blij als ze lijken of voel ik mij als enige zo verloren zo nooit meer bij de gewone mensen horen je hoort erbij als je doet alsof je erbij hoort Karen Heerema (juni 2008) up www.ggzdichter.nl

Slapeloos Ik sluip door mijn gedachten Zacht door de nacht Houden ze mij wakker Herinner mijn gedachten Dacht aan mijn herinneringen Stoppen ik kan ze niet stoppen Wie wanneer waarom Vruchteloos vragen naar Het verleden Slaap komt niet Vannacht De nacht gaapt mij aan Toch zo moe Karen Heerema (juni 2008) up

Een ervaring rijker? Vanwege een crisis van mijn zoon is dit gedicht niet af Crisis al vaker gebeurd separeer of isoleer in ieder geval alleen scheurhemd, hart verscheurt Niks nieuws, al vaak gebeurd, maar wennen doet het niet De dichtergeest ontsnapt, vervliegt Moederhart prevaleert boven eigen leven, eigen plannen Weer een ervaring rijker Maar ook - een gemist gedicht Karen Heerema (8 maart 2009) up www.ggzdichter.nl

Herhaling Weer een nummer Weer een naam Weer een opname Alweer Weer een kamer Weer een bed Weer die koffie Alweer alweer Weer een pil Weer een psych Weer een dossier Alweer alweer alweer Kom een gesprek Hier nog een pil En weer een plan Weer die pijn Weer die angst Weer wat hoop En weer en weer En weer wat regen En weer wat zon En weer de vragen Hoe het begon En nog geen einde En nog geen zin Nog geen verbetering erin En nog en nog En nog geen hulp En niet geholpen En niets veranderd En nog steeds niet aan gewend ©Karen Heerema (april 2009) www.ggzdichter.nl up

Alledaags Alledaags, alledaags Dat is vooral eindeloos veel koffie drinken En sigaretten roken Voor je uit zitten staren Doelloos De toekomst inkijken Karen Heerema (4 juli 2009) up

Andere Wereld fluisterstemmen mannenschreeuw vrouwenkreun - gespannen stilte nachtschreeuwvrouwen kreukelmannen schroeivlekken snijplekken kapotte banken afgeleefd wit hard tl-fel ogendicht schimmenmens parallel universum onbekend bestaan van veel te veel verborgen in gewoon in de stad waarom niet geweten net zo makkelijk jij of ik maar zij praat er maar niet liever niet over Karen Heerema www.ggzdichter.nl up

AlledaaGGZe Alledaagse dingen zijn helaas niet zo gewoon in de GGZ Je went er aan, dat wel, soms gaat dat wel, maar het is niet gewoon Als Piet weer naar de separeer moet, dan is dat gewoon Men noemt dat een patroon En straks is hij weer rustig en mag hij er weer uit Een beetje wennen aan wat prikkels, extra gesprekje, misschien een pammetje erbij Hij knapt weer op, terug het leven in Maar langzaam zie je hem weer glijden naar de separeer Als Anneke doordraait en er een stoel door de ruit gaat Ja dat is normaal We weten dat allemaal Je moet haar ook niet plagen Dat is nu eenmaal zo En als het dan ook nog warm is, ja dan gaat dat even mis Maar om nu te zeggen dat dat bijzonder is Nee zo gaat dat nu eenmaal hier En Willem zit te suffen met een biertje in zijn hand, leest zogenaamd de krant, drinkt koffie, rookt een sigaret, rookt nog een sigaret en schenkt wat koffie bij. En na vier uur mag hij een bier Als je voorbij loopt, roept hij hoi en kijkt je even nog wat wazig na Hij ziet er best tevreden uit, maar toch Dat is het leven van alledag in de GGZ Alledaags is niet altijd gewoon Karen Heerema (juli 2009) www.ggzdichter.nl up

Gevangen vastdraaien in gedachten krakend tot stilstand komen in doolhof van gevoel als ’t donker steeds donker bank staat stevig schuifel langs muur lange murenmuur stopt bij dichte deur bezoek mag naar buiten frisse lucht soms amper naar binnen ’t is voor zijn bestwil maar voelt zo niet goed niet zoals ’t zijn moet koord om hart rukt hart eruit voel niet te veel in deze hel schuifelvoeten in kale kille gangen hand glijdt over koude stangen gevangen zonder tralies gevangen in je hoofd liedje van verlangen tranen op je wangen zonnestralen vangen Karen Heerema (nov 2009) www.ggzdichter.nl up

Antwoord Mensen vragen hoe het gaat Wat als het antwoord is: slecht Wat als je kind schizofreen een zwerver, een dief, een junk Wat als je kind zelfmoord Wat als je geen zin meer om mee te spelen als je masker versleten je glimlach verworden tot krampgrijns Wat als dat mijn antwoord is Karen Heerema geschreven voor www.ggzdichter.nl up

Mijn zwart is wit Zwart gat waarin zoon en hoop verdwijnen Sterren dansen voor mijn ogen Zorgen zuigen Zwaartekracht Sneeuw schokkend wit Bril zakt langzaam in eigen afdruk Kreun grom kwijl stijf schok grijs speekselvloed schuim bloed smeltsneeuw rose snurk kronk gronk ruggelings armen stijf omhoog als omgevallen vogelverschrikker nesten vol zorgen niet verjaagd Willekeurige woorden banen zich in willekeurige volgorde naar buiten of beleef jij iets bewusteloos wat ik niet weet Bos blijft stil zwijgzame bomen lang lijf ligt bewegingsloos geen voorbijganger geen vogel geen geritsel stil zo stil Zwart was de opdracht hamert het in haar hoofd als zwarte pianotoetsen tussen het wit toch weer wit Het valt niet mee de sneeuw is overweldigend als een lawine Zwart zwarte dood doodgravers pestvogels Waar bent u Bij de Boswachter in het Mastbos zeg ik helder en duidelijk Ik herhaal het drie keer als een mantra Naar de boswachter in het Mastbos, ergens in het bos Niet in het Liesbos, maar in het Mastbos rechts van de Boswachter ergens in het bos kom snel kom snel kom snel Zwart is mijn ziel als ik hen vervloek als de politie meldt als de politie belt dat ze in het Liesbos staan Sirene verscheurt slechts 1 keer de stilte Hij komt bij Hij ziet wit Nooit was sneeuw zo zwart Karen Heerema www.ggzdichter.nl up

Teken van taal Als woorden ontoereikend zijn niet komen niet naar buiten Oude pijn barst opnieuw vurig door witte lijnen Ik verberg mijn armen voor jouw blik zo neutraal dat het dodelijk is Ik toon mijn armen lijkt uitdagend dit is wie ik ben dit is wat ik deed Toen Destijds Nog zichtbaar Krassen in mijn armen altijd minder diep dan daar in mij Als jij vraagt waarom en hoe en zonder oordeel ben ik zichtbaar maar kan jij mijn pijn wel aan kijk niet zo onaangedaan Karen Heerema www.ggzdichter.nl up